Nagtext nalang silang bigla na uuwi na daw si MJ. Eh ang saya-saya pa namin nung umaga gawa ng naghaharutan kami, yun pala last dayna niya yun. Ang sakit eh, nakakaiyak kasi naman isang taon na yung bata dito tapos mahal kaya namin yun. Nakakainis asd in, gusto ko nalang umiyak maghapon gawa nun, Hindi ko pa din mafigure out kung bakit nila ginawa yun. Madami nang magbabago smula ngayon. Tahimik na yung bahay, pero his memories are all over the place. Pano kaya to? Kelan kaya ulit kami magkikita? Bakit sila ganon? Ang daya-daya nila. Nakakinis sila. Sana iniisip din nila yung mararamdaman namin.
Lord, sana po magkaayos na po sina Mommy at Tita Emma. kasi po ang daming naapektuhan na bagay- bagay. Please po. :(
This day isn't good. Parang nakakapanghina kasi wala na yung bulilit na inaasar, pinapagalitan, inuuto at nilalambing namin. Wala na din yung batang nagbabansag ng kung anu-anong pangalan samin dito sa bahay. Parang nawalan na din kami ng little brother dito. Sana talaga, bumalik siya dito at sana maging maayos na po lahat,
Feeling ko mamayang gabi iiyak na naman ako kasi namimiss ko siya. Gaya nung namatay si nanay, bigla nalan akong umiyak kasi namimiss ko siya kahit pa sinasagot namin yun, Kasi nga mahal namin xa. So pano na 'to ngayon? Grrrrrr. Wala lang ta;aga akong mapaglabasan ng sama ng loob. :(
TAKE CARE BABY BOY
ILOVEYOU MARTIN JAMES. :((
~roxanelaraviloria
No comments:
Post a Comment